Annemarie Oster schreef haar autobiografie aan de hand van alle mannen in haar leven

In de serie Iconen voegen we iedere keer een nieuw portret toe aan de eregalerij van Noord-Hollandse grootheden. Deze week is dat Annemarie Oster. Ze maakte ooit furore als comédienne bij het satirische tv-programma Hadimassa. Later legde zij zich toe op het schrijven van columns en boeken.  Hadimassa Haar ouders waren beide bekende acteurs: Guus Oster en Ank van der Moer. Annemarie leek dus voorbestemd om in hun voetsporen te treden. Maar dat gebeurde niet: "Ik ben nog wel uit louter fantasieloosheid naar de toneelschool gegaan. Maar ik was zo verschrikkelijk kritisch, dat toneel voor mij niet zo geschikt was."  Ze was meer op haar plek bij het satirische tv-programma Hadimassa.  "Ik speelde allemaal kleine rollen, hoor. De mannen vonden zichzelf belangrijker dan het vrouwtje erbij. Maar ik kreeg veel uiteenlopende dingen te doen: zingen en typetjes doen. Oude vrouwen vond ik toen ontzettend leuk om te doen. Nu zou ik dat minder vinden." "Omdat ik de enige vrouw was en de titelsong deed, viel ik toch wel op." De humor lag Annemarie duidelijk beter dan het serieuze toneelspel. "Om een echt personage te doen, daar had ik niet het talent voor." Schuldgevoel Later ging Annemarie Oster zich meer en meer toeleggen op het schrijven. "Als kind al heb ik ontzettend veel geschreven. Toen wist ik nog niet dat ik ooit schrijfster zou worden, maar zo is het uitgepakt." Annemarie haalt haar onderwerpen dicht bij huis. In haar eerste boek, Een moeder van niks, beschrijft ze de problemen van een werkende jonge moeder met lastige kinderen. "Ik weet nog dat ik met een mattenklopper achter ze aanrende, maar ze waren altijd te snel." "Het was een eyeopener voor een heleboel vrouwen, omdat het ook over schuldgevoel ging. Daar hadden veel vrouwen last van." Helaas voor Annemarie lukte het niet om het schuldgevoel helemaal van zich af te schrijven. "Als dat eenmaal in je zit, dan blijft dat." Mannen Haar laatste boek gaat over mannen. Het is eigenlijk een autobiografie aan de hand van alle mannen in haar leven. "Dat is een soort trucje. Ik wist er geen vorm voor te vinden. En ik vind het nog vrij verwaten om jezelf zo interessant te vinden dat je een autobiografie waardig bent." Annemarie Oster kreeg graag aandacht van mannen. Zo schreef ze over de keren dat ze op hoge hakken de Amsterdamse Leidsestraat afliep om te kijken of de mannen nog wel naar haar keken. "Ik was erg onzeker, maar tevens behept met geldingsdrang." "Ik denk niet dat ik interessant genoeg ben dat iemand zich over mijn leven gaat buigen. Ik dacht: degene die het het beste weet ben ikzelf. Dus dan doe ik maar zelf ook maar." Kijk hier voor meer Noord-Hollandse Iconen