Annemarie van Haeringen: "Dat ik tekenaar zou worden, stond vast"

In de serie Iconen voegen we iedere keer een nieuw portret toe aan de eregalerij van Noord-Hollandse grootheden. Deze week is dat tekenaar Annemarie van Haeringen. Kinderboeken zijn haar specialiteit. Het is bijna onmogelijk dat ouders met jonge kinderen nooit een van haar boeken in handen hebben gehad. Veel van haar boeken vielen in de prijzen. Sommige kinderen weten al heel vroeg wat ze later willen worden. Zo eentje was Annemarie van Haeringen er.  "Dat ik tekenaar zou worden, dat stond vast. Lekker makkelijk. Ik heb altijd te doen gehad met kinderen die echt niet weten wat voor studie ze moeten doen. Daar heb ik nooit over nagedacht."  Tekenaar Van Haeringen wil graag tekenaar genoemd worden, geen illustrator. Dan voelt ze zich tekort gedaan. Het klinkt ook wel te dienend misschien.  "Ik hou me aan het verhaal als iemand anders het schrijft, maar ik geef wel mijn eigen versie. Ik voeg iets toe." En zo weten kinderen dankzij Annemarie van Haeringen precies hoe Kleine Ezel of De Grote Boze Heks eruit zien.  Krassen De tijden zijn geweest dat Annemarie door de uitgever aan schrijvers werd aangeboden. Inmiddels is ze met een aantal bevriende schrijvers samenwerkingen aangegaan. Dan ontstaat het plan om weer eens een boek samen te gaan maken. Zo gaat dat inmiddels met Bibi Dumon Tak of met Toon Tellegen.  Tekenen doet Annemarie nog steeds op papier. Eerst een schets in potlood en daarna met een kroontjespen. Van digitaal tekeningen wil ze niets weten. Ze houdt van de geluiden die een pen maakt. "Dat je jezelf hoort krassen, dat vind ik dan weer leuk." Panda Eens in de zoveel tijd is het tijd voor een eigen boek. Meestal is dat een boek dat al heel lang in haar achterhoofd zit en er dan uit moet. Zo ging het ook met haar boek De kleur van de panda. Panda is koning en vindt daarom dat hij er als mooiste en kleurrijkste zou moeten uitzien. Maar zijn vacht is in zwart en wit, terwijl de meeste andere dieren er gekleurd opstaan. Dat moet veranderen, vindt hij. Het is het begin van een zoektocht: staan de kleuren van de krokodil hem het beste of toch die van de mandril. Hij komt er maar niet uit.  Om tot zo'n boek te komen gaat Van Haeringen niet over één nacht ijs. Voor ze aan het definitieve versie begint, heeft ze alle tekeningen al in een schets gemaakt. En ook vele studies van geschikte dieren zijn dan al gedaan. In alles blijkt Van Haeringen een perfectionist. Het resultaat mag er dan ook wezen.  Kijk hier voor meer Noord-Hollandse Iconen.