Bijstandsbond bestaat 50 jaar: "Vooroordeel dat het allemaal klaplopers zijn"

De Bijstandsbond bestaat 50 jaar. Reden voor een feestje in het Dijktheater in Oud-West. De Bijstandsbond werd in 1976 in Hilversum opgericht door de VARA-ombudsman om de belangen van uitkeringsgerechtigden te behartigen. Het begon als landelijke organisatie, maar inmiddels is de bond alleen nog aanwezig in Amsterdam.  Een feestelijk jubileum in het Dijktheater aan de Da Costakade. Er is koffie, cake en kippensoep. Er zijn vrijwilligers, leden van vakbond FNV, en een aantal mensen die de Bijstandsbond om hulp hebben gevraagd. Want dat is wat de Bijstandsbond doet: opkomen voor de belangen van bijstandsgerechtigden. Voorzitter Piet van der Lende: "We hebben een inloopspreekuur op dinsdag en donderdag van 11.00 uur tot 16.00 uur. En om 13.00 uur is er een advocaat aanwezig om te helpen. Wij gaan met de mensen mee naar spannende gesprekken bij de sociale dienst, de UWV en de Sociale Verzekeringsbank. Dus wij ondersteunen de mensen op het spreekuur. We helpen de mensen stap voor stap om op de goede weg te komen." De Bijstandsbond begon als landelijke organisatie, maar dat is het allang niet meer. Volgens Van der Lende omdat de overheid de subsidiekraan voor de 'meer radicale' groepen langzaam heeft dichtgedraaid. "En nu zijn wij enige die overgebleven is. De anderen zijn allemaal teloor gegaan." Barricades De Bijstandsbond is ook niet bang om de barricades op te gaan. Aan de wand van het Dijktheater hangt vijftig jaar aan geschiedenis in de vorm van foto's, artikelen en affiches. Daaronder ook oproepen voor demonstraties en manifestaties. Van der Lende: "Dat doen we de laatste tijd niet zoveel meer. Wel voeren we veel rechtszaken tegen onder meer de sociale dienst. En die winnen we meestal ook. Dat is een van de wapens die wij nu gebruiken." Henk Kroon is al 20 jaar betrokken bij de Bijstandsbond, en schreef een boek over de sociale geschiedenis van Amsterdam. Volgens Kroon is er nog genoeg om voor te vechten. "Door de participatiewet kwamen veel mensen in de problemen. Mensen van wie de kinderen meerderjarig werden, werden bijvoorbeeld onmiddellijk gekort op hun uitkering. Ook als die kinderen nog niet werkten. Dus die mensen kwamen in een armoedeval terecht. Bovendien is een bijstandsuitkering nog altijd niet genoeg om van rond te komen. Wat ons betreft, mag het gelijk getrokken worden met het minimumloon."  "De participatiewet is een gedrocht", zegt ook Van der Lende. "Het uitgangspunt dat alle bijstandsgerechtigden kunnen werken, terwijl veel mensen arbeidsongeschikt zijn. Verder moet je als je wat bijverdient, bijna alles inleveren. Dus er is geen perspectief om langzaam uit die bijstand te komen. Het is of bijstand, of betaald werk. Het belangrijkste vooroordeel is dat bijstandsgerechtigden klaplopers zijn, die niet willen werken. Terwijl driekwart van deze mensen arbeidsongeschikt is.