Biografie over Wim Hogenkamp, de zanger die in 1989 in zijn woning werd doodgeschoten

Acteur, tekstschrijver en zanger Wim Hogenkamp won een Edison, de Louis Davidsprijs en schreef de tekst van de Nederlandse songfestivalklassieker De Mallemolen. Maar als je online op zoek gaat naar zijn naam, vind je vooral veel berichten over zijn dood. Hogenkamp werd in 1989 op 42-jarige leeftijd doodgeschoten in zijn eigen huis in Amsterdam-Zuid. Nog altijd is niet duidelijk wie hem vermoordde. Hoewel die mysterieuze moord zeker aan bod komt in de deze maand verschenen biografie over Hogenkamp, gaat het boek vooral over zijn leven. "Voor veel mensen is Wim De Mallemolen en helaas zijn overlijden", vertelt biograaf Marc Didden. Door die dood van Hogenkamp is onderbelicht wat hij tijdens zijn leven bereikte, vindt Didden. En er zijn volgens Didden meer redenen voor zijn relatieve onbekendheid. "Zijn muziek staat niet op Spotify, er zijn eigenlijk ook nooit cd's gemaakt van zijn muziek en daardoor merk je dat hij een beetje weg begint te zakken in het collectieve geheugen. Dat vind ik eigenlijk heel onterecht." Babs Hogenkamp, de zus van Wim, vult aan: "Wat zijn ogen zagen en wat hij bedacht, dat maakte hij ook. Hij zat achter de naaimachine, hij maakte decors en intussen schreef hij de beeldigste teksten. Hij had jaloersmakend veel talent." Meerdere theorieën over zijn dood Vanaf 1987 runde Hogenkamp theaterrestaurant De Suikerhof aan de Prinsengracht. Kort daarna kreeg de biseksuele Hogenkamp te horen dat hij aids had. Het ging steeds slechter met zijn gezondheid, zo was hij aan het eind van zijn leven bijna blind. Maar het was dus niet die ziekte waar hij aan overleed. De moeder van Hogenkamp vond zijn lichaam op 5 februari 1989 in zijn woning aan de Nicolaas Maesstraat in Oud-Zuid. Hij was doodgeschoten. Nog altijd is die moord een groot raadsel.  "Ik heb wel een aantal theorieën beschreven in het boek", vertelt Didden. "Maar geen van die theorieën kun je hardmaken. Niemand weet gewoon wie er op die bewuste zondagmiddag naar binnen is gegaan." Bij de zus van Hogenkamp is de hoop dat de moord wordt opgelost bijna veertig jaar na dato nog altijd niet helemaal vervlogen. "Misschien schudt dit boek mensen wakker die tot nu toe nog niets gezegd hebben."