Boek vol met 'krankzinnige avonturen' op de gracht: "Waterpoes III is gezonken"

Schrijver en tekenaar Gabriël Kousbroek voelt zich een nozem op het water. Over dat vrijheidsbesef en alle bootjes die hij ooit had, schreef hij het boek Waterpoes.  Eigenlijk is zijn kanariegele bootje een beetje te klein naar zijn smaak, zegt Gabriël Kousbroek terwijl hij een mastknoop legt aan de lantaarnpaal. Zijn vorige boot Waterpoes III was een stuk groter, daar kon je wel met acht mensen in varen. "Maar die is helaas gezonken. Hoe dat is gebeurd, lees je in mijn boek." Dat boek is een botografie, een autografie over zijn leven, aan de hand van alle bootjes waar hij in de stad mee heeft gevaren. Een hoofdrol is in het boek weggelegd voor beste vriend Ivo, met wie hij 'krankzinnige' dingen beleefde, zoals een aanhouding door de waterpolitie nadat ze 's nachts op plundertocht door de NDSM-werf gingen.  Maar het boek gaat over meer dan alleen varen. "Die bootjes zeggen iets over mijn vrijheidsdrang en het feit dat je vogelvrij kunt zijn," vertelt hij. "Dat je overal kunt komen en de meest schurfterige boten tegenkomt. Een nozem zijn op de gracht, that's it."