Café-Restaurant Amsterdam viert 30e verjaardag: "Ze dachten dat we gek waren"

Waar ooit een oud drinkwaterpompstation op een uitgestrekte zandvlakte stond, opende dertig jaar geleden Café Restaurant Amsterdam als grootste restaurant in de stad: een bijzonder concept voor die tijd. Inmiddels is het restaurant, in de volksmond beter bekend als Cradam, niet meer weg te denken uit de stad. Wie goed kijkt, ziet dat er in al die jaren opvallend weinig is veranderd aan het interieur: ''Juist dat vertrouwde huiskamergevoel maakt de plek geliefd bij meerdere generaties Amsterdammers'', volgens eigenaar Milène Hoving. Met een grote glimlach vertellen Milène Hoving en Charles Hollenkamp over de opening, dit jaar dertig jaar geleden. ''Je voelde meteen de goede sfeer. Het was groot, maar tegelijkertijd ook gezellig.'' Sinds de opening runnen ze het restaurant vlak bij het Westerpark, dat inmiddels vier eigenaren heeft. Voor Hollenkamp is het nog altijd 'elke dag weer een feest'. Toch waren er destijds genoeg mensen die twijfelden aan het plan om een restaurant met 300 zitplaatsen te openen. ''Je moet ook een beetje gek zijn om dat te doen'', vertelt Hollenkamp. Het geheim Wie goed naar het interieur kijkt, ziet dat er in dertig jaar opvallend weinig is veranderd. ''Alleen de asbakken zijn van tafel'', vertelt Hoving. Ook de menukaart is volgens Hollenkamp grotendeels hetzelfde gebleven. Helemaal stilstaan doet het restaurant niet. ''Door de tijd heen verander je wel dingen, anders word je oubollig'', aldus Hoving. Maar de basis is altijd hetzelfde gebleven. “Waarom zou je iets veranderen als het mooi is?” Volgens de eigenaren zit het succes vooral in de sfeer. Enthousiaste bediening speelt daarin een belangrijke rol, zegt Hollenkamp. Daarnaast is Cradam voor veel gasten een vertrouwde plek geworden. ''Veel klanten vertellen ons dat ze hier vroeger al kwamen met hun ouders en dat er niets is veranderd'', vertelt Hoving. Geen koekje bij de koffie Ondanks de omvang voelt de plek voor veel bezoekers niet als een massaal restaurant, maar juist als een tweede thuis. ''Ik kom hier al dertig jaar, voor mij is het mijn achtertuin'', vertelt een bezoeker. Een andere gast waardeert juist de levendigheid van het restaurant: ''Er is hier precies genoeg ruis, waardoor je tijdens je werk niet indut.'' Is er dan helemaal geen kritiekpunt volgens de bezoekers? ''Jawel, ik mis een koekje bij de koffie; dat zou ik wel heel lekker vinden.'' Deze week verscheen een boek over het restaurant.