Flowerbikeman na 20 jaar Amsterdam terug naar Florida: "Verdrietig, beschaamd en gefaald"

Warren Gregory, ook wel bekend als Flowerbikeman, gaat samen met zijn vrouw Michelle op 6 oktober terug naar het land waar hij is geboren. De 55-jarige kunstenaar mag volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) niet langer in Nederland verblijven en keert daarmee volgende maand terug naar zijn geboortestaat Florida. "Ja, we gaan weg. Dat is nu onvermijdelijk. Het is nog maar een paar weken", vertelt Gregory geëmotioneerd. Flowerbikeman werd bekend door zijn opvallende fietsen, volledig bekleed met bloemen. Hiermee fietste hij als een Amsterdammer door de stad, werd hij steeds vaker herkend en ontpopte hij zich als fenomeen. "Ik heb geprobeerd mijn invloed uit te oefenen op de grachten om deze bloemrijker te maken. Dat is aardig gelukt." Verblijfsvergunning Gregory werd begin augustus aangehouden. Waarvoor dat precies was, wordt niet duidelijk, maar toen bleek dat hij geen geldige verblijfsvergunning heeft. Volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) kon hij daarnaast geen middelen van bestaan aantonen. Gregory zegt dat zijn situatie vooral te maken heeft met het ontbreken van een officieel woonadres. Hij woont samen met zijn vrouw Michelle op een woonboot in Amsterdam-Noord. "Ik kon het me nooit veroorloven om een geregistreerd adres te hebben. Ik heb een bsn-nummer, een bankrekening en al het werk dat ik heb gedaan staat geregistreerd. Niets daarvan was zwart, alles was gedocumenteerd. Ik ben niet dakloos, maar ik heb geen officieel woonadres." Volgens de IND was het ontbreken van een officieel woonadres, samen met het ontbreken van een verblijfsvergunning en het feit dat Gregory zich eerder niet aan een meldplicht had gehouden, reden om hem vast te zetten in vreemdelingenbewaring. Inmiddels is hij weer vrij, maar zijn vertrek uit Nederland staat vast. Verdrietig Nu woont Gregory samen met zijn vrouw Michelle op een bootje in Noord. Hij maakt zich zorgen over de gevolgen van zijn vertrek voor haar. Een moeilijke situatie, omdat zijn vrouw Michelle lijdt aan epilepsie. "De zorg in Nederland is een stuk beter geregeld dan in de Verenigde Staten. Ik heb daarbij ook rugklachten en in Amerika is goede zorg niet vanzelfsprekend." Toch wil hij niet alleen maar negatief spreken over hoe zijn zaak is behandeld. "Ze hebben me keer op keer de tijd gegeven om mijn zaken op orde te krijgen. Ik kan er eigenlijk niets slechts over zeggen, want je kunt het van twee kanten bekijken." Dat hij uiteindelijk niet in Nederland kan blijven, raakt hem. "Verdrietig, beschaamd en gefaald. Ik ben er niet in geslaagd om voor mezelf te zorgen, en dat doet pijn."