Hans en Dieneke weer terug in eigen woonwagen na onterechte uitzetting: "Ze hadden ons geknakt"
Het is een lang proces geweest, maar Dieneke en Hans wonen weer in hun woonwagen aan het Ma Braunpad in Amsterdam Nieuw-West. Anderhalf jaar lang woonden ze in een caravan, nadat ze door de gemeente hun huis werden uitgezet. Onterecht, zo bleek. Het stel kreeg na meerdere rechtszaken tóch gelijk van de rechter. Een politieinval bij hun zoon in april 2025 blijkt het begin van een lang traject van onzekerheid en ongemak. De politie doorzoekt ook het huis van Hans en Dieneke, waarbij wapens, drugs en explosieven worden gevonden. Het stel zit weken in de gevangenis, maar na onderzoek worden ze door de rechtbank vrijgesproken. Het blijkt dat hun zoon alles zonder medeweten van zijn ouders heeft opgeborgen in hun woonwagen. De woonwagen werd op last van de burgemeester en de huurovereenkomst werd opgezegd. Buitenproportioneel De rechter oordeelt dat deze beslissing buitenproportioneel is en in augustus mogen Hans en Dieneke terugkeren naar hun woonwagen. Nu ze goed en wel weer gesetteld zijn, mogen we op de koffie komen. "Welkom, kom binnen", zeggen ze met een brede glimlach in koor. "Het is geweldig dat weer te kunnen zeggen. Echt ongelooflijk." In een kleine caravan, zonder toilet, wonen Hans en Dieneke anderhalf jaar, in afwachting van verschillende rechtszaken. De onzekerheid was enorm, maar ook de manier van leven had een grote impact op het stel. Tegelijkertijd verliezen ze meerdere zaken, waardoor hun hoop op een goede afloop klein wordt. "Elke keer als je zo'n rechtszaak verloor dan denk je waar doe je het voor", vertelt Hans. "Ze hadden ons echt geknakt." Waarop Dieneke aanvult: "Het heeft ons kapot gemaakt." Toch is er inmiddels weer ruimte voor een glimlach, want dat ze na al die maanden terug zijn in hun woning maakt veel goed. Alles lijkt weer terug bij het oude, totdat Hans een ongeluk krijgt op zijn werk. Hij breekt meerdere rugwervels en ook zijn schouder. Geluk bij een ongeluk Hij geeft aan dat er door die onderzoeken ook nog wat ergers uit is gekomen, maar daarover wil hij liever niet praten. Daarvoor ondergaat hij binnenkort behandelingen. "Maar zo had ik niet in die caravan willen zitten, want ook door die breuken verging ik van de pijn", legt hij uit. "Dus ik was blij dat ik mijn eigen bed had, met het hoofd- en voeteneind omhoog. Dus het was een geluk bij een ongeluk dat we onze woning terughadden." Dankbaar Door eerdere interviews met AT5 ontvingen Dieneke en Hans veel steun, zelf van wildvreemden. Dat deed hen veel en daar zijn ze dankbaar voor. "En voor iedereen die in dezelfde situatie terechtkomt: geef nooit op", zegt Hans. "Je ziet het, dit zal een unieke zaak zijn. Het is niet makkelijk om te winnen van de gemeente, maar het is mogelijk. "
Lees verder