Job (28) ziet bijna niets, maar rent toptijden met een buddy: "Letterlijk blind vertrouwen"

Ga het maar eens proberen: zestien kilometer hardlopen met je ogen dicht, volledig vertrouwend op de instructies van een hardloper naast je. Klinkt eng, maar slechtzienden hebben geen andere keus. Zeker als ze, zoals Job Schoonderbeek (28), het NK Running Blind willen winnen. Job: "Je moet letterlijk blind vertrouwen op je buddy" "Dit is de eerste keer dat we samen gaan hardlopen", zegt buddy Kai van den Brink (22). "Maar ik heb eerder wel als buddy voor op de tandem gezeten. Het is wel een beetje hetzelfde principe."  Het is zonnig en warm. Het strandje langs Sloterplas in Amsterdam wordt steeds drukker. Maar Job en Kai zijn hier niet om te zonnebaden: ze zijn hier om te trainen, onder andere voor het NN Running Blind Weekend, dat onderdeel is van de NN Dam tot Damloop. Het is een initiatief dat mede mogelijk wordt gemaakt door Nationale-Nederlanden, Uniek Sporten en Stichting Running Blind. Tot zijn achttiende kon Job zien, maar toen stak de ziekte van Leber de kop op. Sindsdien heeft hij ongeveer drie procent zicht. "Ik zie alleen in mijn ooghoeken een beetje. Ik zie niets recht vooruit en kan niemand herkennen. Maar ik heb hier bijvoorbeeld wel door dat we tussen de bomen staan." Winnaar Als hardloper heeft Job een reputatie hoog te houden: hij heeft het NK Running Blind twee jaar geleden al eens gewonnen, en hoopt dat dit jaar weer te doen. Dat zou best eens kunnen lukken: Job mikt op een tijd onder het uur. Een eindtijd waar veel deelnemers een puntje aan kunnen zuigen. Job haalt een rood lint tevoorschijn, met een omtrek van zo'n 60 centimeter. "Waarheen?", vraagt hij aan Kai. "Rechtdoor, we gaan het pad op", is het antwoord. Ze houden beiden het lint vast. "Stukje naar rechts, er komen mensen aan... en weer terug, prima", neemt Kai het voortouw, precies zoals van hem verwacht wordt. Is het niet ongemakkelijk, dat de één steeds commando's uitdeelt aan de ander?  Kai lacht: "Dat is niet altijd zo. Laatst viel mijn navigatie uit toen we samen fietsten. Toen moest ik aan Job beschrijven wat ik zag. Dan zei hij: straks rechts. En dan telde ik weer af tot de bocht." Job: "Toen was Kai voor even de blinde."