Nieuwe vriendschappen dankzij eetclub: "Dacht dat ik er te oud voor was"

Als het toetje op tafel wordt gezet, klinkt er gejuich. Het is een groot glas dubbelvla mét slagroom. Beter kunnen de gasten van de wekelijkse eetclub Resto VanHarte in Landsmeer zich niet wensen. Zes vriendinnen hebben elkaar hier gevonden. "Je moet naar dingen toe gaan. Sommigen durven dan niet. Maar hup, schop onder je kont en gaan." Even voor half zes staan zo'n vijftig inwoners van Landsmeer al in de rij voor de deuren van buurtcentrum De Zoete Inval. Ze hebben het in de zomerperiode zonder moeten doen, dus nu snakken ze weer naar hun wekelijkse uitje: een driegangendiner bij Resto VanHarte.  Op meer dan vijftig locaties in heel Nederland, waarvan dertien in Noord-Holland, worden wekelijks of maandelijks pop-uprestaurants georganiseerd door vrijwilligers. Voor een betaalbare prijs krijg je een diner voorgeschoteld en je treft er dorps- of buurtbewoners. Resto VanHarte zorgt zo al meer dan 20 jaar voor sociale gezondheid.  Elke ochtend met elkaar bellen  In Landsmeer weten de zes vriendinnen dat uit eigen ervaring. Sinds ze elkaar hier getroffen hebben, verliezen ze elkaar niet meer uit het oog. "Ik kende een paar van hen wel van straat en dan zwaaiden we naar elkaar", vertelt Henny. "Maar nu zijn we echt bevriend", voegt Nanny toe. "We gaan ook koffiedrinken en met elkaar naar de bioscoop." En Henny en Annemarie bellen zelfs elke ochtend met elkaar. Vanaf de overkant van de tafel voegt Annemarie toe, dat dat wel handig is. "Dan lig je in ieder geval niet meer dan 24 uur dood in je huis." Alle zes vriendinnen grinniken. Een beetje nuchtere humor is ze niet vreemd. "Wij snappen elkaar." Vrijwilligers voelen zich gewaardeerd  Terwijl de vriendinnen en andere tientallen gasten van Resto VanHarte in Landsmeer genieten van het voorgerecht tomatencarpaccio, roeren acht vrijwilligers de groentestamppot door elkaar, leggen er een worstje bij en maken een kuiltje voor de jus.  Minder tijd, meer eenzaamheid Dat het elke week dringen is geblazen op de wachtlijst van Resto VanHarte in Landsmeer snapt vrijwilliger Marian Schoonneveldt wel. "Er is meer eenzaamheid, denk ik. Iedereen moet zoveel werken, dan hebben ze steeds minder tijd voor hun ouders."  Marian is al vrijwilliger vanaf het begin in Landsmeer vijf jaar geleden. "Ik voel me hier meer gewaardeerd dan toen ik werkte. Ik word in de zomer, als we even niet open zijn, in de supermarkt aangesproken met de vraag wanneer we weer beginnen."  Ze blijft dit vrijwilligerswerk nog wel even doen. "Ik vind het leuk om te koken en ik vind het heel leuk om anderen een mooie tijd te geven." En daar is ze erg goed in. De verslaggever krijgt een kleine zelfgemaakte attentie in de handen gedrukt.  Leuker dan met bord voor de tv  Katinka Waaijer stuurt de vrijwilligers aan, maar besteedt ook veel tijd aan een praatje aan de tafels. Want ook voor haar draait het om de gezelligheid. "Het is toch leuker samen te eten dan in je eentje met je bordje voor de tv." "We hebben een paar bezoekers die ook wel durven te zeggen dat ze eenzaam zijn en die vinden het heel jammer als we er een keer niet zijn. Maar die vriendinnengroep van zes vrouwen, die drinken nu ook elke week koffie met elkaar. Dat is een goed voorbeeld hoe hierdoor meer contacten ontstaan." Aan tafel bij de vriendinnen vertelt Olga dat ze wel even een drempel over moest om hier te komen, nadat haar man was overleden. "Ik dacht dat ik te oud was om nieuwe vriendinnen te maken." Een vriendin van haar woont ver weg in Hippolytushoef en ook de familie woont niet om de hoek.  "Maar je moet het zelf doen", zegt tafelgenoot Henny stellig. "Je moet naar dingen toe gaan. Sommigen durven dan niet. Maar hup, schop onder je kont en gaan."