Rotondekunst: "Als ik de haas zie, ben ik bijna thuis, hij hoort er echt bij"

De in totaal zeventienhonderd kunstwerken die Amsterdam telt, zijn bepalend voor het straatbeeld. Een kunstsoort waar we echter regelmatig letterlijk aan voorbijgaan, is de rotondekunst. Vandaag gaat AT5 langs op de rotonde op de Sloterweg en de Anderlechtlaan in Nieuw-Sloten, waar sinds 1998 de Vlindermolen staat. Zo heet het kunstwerk officieel dan, want velen noemen 'm de haas of de peer. Het intrigerende beeld van kunstenaar Herman Makkink is uitgegroeid tot een van de opvallendste herkenningspunten voor de buurt. "Dit is een plek waarvan ik denk, ik ben bijna thuis", legt een man uit die dagelijks langs het kunstwerk fietst als hij naar de sportschool gaat. "Het is een goed markeringspunt", vult een andere man hem aan die een volkstuin om de hoek heeft.  Makkink plaatste het kunstwerk in 1998 ook als herkenningsteken voor de toen nieuwe wijk Nieuw-Sloten. Het kunstwerk staat precies op de plek waar je vanaf de A4 de wijk binnenkomt. Het vormt volgens omwonenden de grens tussen het oude dorp Sloten en Nieuw-Sloten.  'Paashaas' Het kunstwerk is een bakstenen halve bol, waarop een rieten koker is geplaatst. Op de bovenkant van het beeld is een bronzen vlinder te zien. De constructie heeft veel weg van een molen en de vleugels van de vlinder lijken op de wieken van een molen. Dat leverde de naam van het kunstwerk op: Vlindermolen. Al zijn veel mensen uit de omgeving het daar niet mee eens. "Iedereen noemde het altijd de haas, dus ik vind het een haas", benadrukt een fiets die over de rotonde rijdt. Een andere voorbijganger noemt het kunstwerk een ei: "Iedereen weet dat hier het ei staat".  "Het is een ouderwets stukje Amsterdam", zegt Cora Blom over de Sloterweg waar het kunstwerk op de rotonde staat. Cora woont sinds 1997 praktisch naast het kunstwerk op de Sloterweg. "Het past heel goed in de omgeving, heel natuurlijk." Voor Cora is de Vlindermolen een goed navigatiepunt als vrienden of familie langskomen. Een vriendin van haar heeft in 2001 zelfs een schilderij gemaakt van het werk van Makkink. "Toen groeiden hier nog niet zoveel planten en bomen", lacht ze.  "Ik vind het fijn dat het kunstwerk hier staat en vind ook dat het moet blijven", zegt een man vanaf zijn driewielfiets. Cora is het daar roerend mee eens: "Graag zelfs".