Ruud tekent met houtskool de renovatie van de Vondelkerk: "Een Batman-achtig gebouw"

Sinds de verwoestende brand op Nieuwjaarsnacht, die de Vondelkerk voor een deel in de as legde, staat kunstenaar Ruud Spil elke week in de Vondelstraat. De komende drie jaar legt hij - met houtskool en olieverf - het renovatieproces van de kerk vast: "De een zijn dood is de ander zijn brood." "Neogotisch, ik vond het ook een soort Batman-achtige kerk", omschrijft Ruud Spil, terwijl hij naar de Vondelkerk, staand tegen een strakblauwe hemel, kijkt. "Ik fietste altijd langs de kerk en dan keek ik even omhoog naar de klok hoe laat het was." Dit is de tweede keer dat we bij Ruud langskomen; de eerste keer kwam de regen met bakken uit de lucht en deed de paraplu van de verslaggever dienst als bescherming voor de anders nat wordende houtskooltekeningen in Ruuds karretje. Vandaag is het wel weer om te tekenen. En dat doet Spil sinds de brand één of soms meerdere keren per week. In zijn carrière als kunstenaar schilderde Spil lange tijd landschappen. Koeien waren ook favoriet: "Ik heb de koeien van de koning in Noorwegen nog geschilderd." Waarom dan nu een kerk? "Ik had wel wat met die kerk. En toen 'ie opeens in brand stond dacht ik: dat beeld van een verbrande kerk, dat zie je ook maar even, dat moet ik vastleggen."  "Opeens zag ik allemaal steigers staan. Ik wist niet dat het zo snel zou gaan met het herbouwen. Dus toen wist ik: ik moet er snel bij zijn." Hij heeft nog wel even getwijfeld, want "ik wilde niet profiteren van zo'n verschrikkelijke gebeurtenis", maar besloot: "De een zijn dood is de ander zijn brood."  Picasso Na overleg met Stadsherstel kreeg Spil toestemming om de renovatie de komende drie jaar óp en naast de kerk vast te leggen. In oranje hesje en veiligheidsbril gehesen zat hij de afgelopen weken tussen de brokstukken op het dak van de kerk: "Als ze me zien zitten roepen de bouwvakkers: 'Hé, Picasso!'" De komende tijd levert hij maandelijks een kunstwerk aan bij Stadsherstel, op houtskool of olieverf. Die kunstwerken worden vervolgens verkocht, en ook worden er ansichtkaarten van gedrukt. Helingproces En hoewel kunstenaar al snel als eenzaam beroep wordt gezien, verlegen om een praatje hoeft Spil niet te zitten. Voorbijgangers die hem zien werken, delen graag hun herinneringen over de kerk of geven hun mening over zijn werk: "Altijd positief hoor". Ook tijdens ons bezoek stoppen er continu mensen, toeristen én Amsterdammers: "Is dit houtskool?". Een expat-buurman komt een thermosbeker koffie brengen.  Spil: "Ik krijg ook af en toe het idee dat het een soort van helingsproces is, doordat ik het teken en mensen er met me over gaan praten."  Of het ook een beetje een obsessie is: "Ja, ik denk het wel. Maar zo is mijn natuur een beetje, ik ben niet zo'n Japanner met een cameraatje die alles snel wil vastleggen. Als ik één keer een tekeningetje maak, of het nou koeien of markten zijn, dan wordt het meteen een heel project." In augustus worden zijn werken voor het eerst tentoongesteld in de Amstelkerk.