Tennislegende Federer in Amsterdam : "Fietsend kon ik echt de vibe van deze stad voelen"

Roger Federer, een van de beste tennissers aller tijden, was deze week heel even in Amsterdam. De Zwitser organiseerde gisteren een clinic in het Olympisch Stadion waarbij hij tenniste met kinderen. Ook de kant vergaapten veel bewonderaars zich aan Federer.   Of Federer het hier naar zijn zin heeft? "Het is een geweldige stad, leuke mensen. Iedereen is energiek, zelfs met dit slechte weer. Is het echt altijd zo grijs hier?" Federer organiseert dit soort clinics vaker. Sinds hij stopte met tennissen, reisde hij hiervoor al af naar Shanghai, Parijs en New York. "Toen ik nog speelde, wist ik dat het op een gegeven moment op zou houden. Ik dacht na over wat ik nou eigenlijk leuk vond. Voor muziek, kunst, eten en reizen heb ik altijd een passie gehad. En dat wilde ik combineren met het tennissen met kinderen; ze begeleiden, inspireren en motiveren. Dat is echt heel leuk om te doen." Reizen deed Federer tijdens zijn carrière genoeg, maar veel tijd om iets van de steden te zien waar hij kwam, had hij eigenlijk nooit. Bijna altijd moest er gepresteerd worden. Iets wat trouwens aardig lukte, want met twintig gewonnen Grand Slams en een recordaantal Wimbledon-zeges geldt Federer als een van de beste en succesvolste tennissers aller tijden.   "Als we ergens kwamen, wilde ik er altijd voor zorgen dat ik er iets zou doen met mijn vrouw en kinderen. Eerst theaters en musea. En toen we kinderen kregen, gingen we ook naar speeltuinen en dierentuinen. Ik wilde voorkomen dat ik alleen kleedkamers en hotelkamers zou zien en roomservice zou moeten bellen. Dat is echt een saai leven." Op deze trip naar Amsterdam stond er daarom onder meer fietstochtje op het programma. "Ik kan me herinneren dat ik hier vroeger ook iets van heb gezien, maar nu kon ik voor het eerst ook de vibe van de stad voelen. Fietsend krijg je daar een beter gevoel voor. Veel beter dan wanneer je hier naartoe vliegt, een chauffeur hebt die je overal naartoe rijdt en dan weer weggaat." "En die fietscultuur hier. Echt geweldig hoe jullie je voortbewegen. En het werkt ook nog. Het deed me denken aan mijn jeugd, toen ik door heel Basel fietste als ik bijvoorbeeld tennistraining had." Tijdens de clinic is Federer ongeveer anderhalf uur met tientallen kinderen in de weer. Allemaal krijgen ze de kans om een balletje met de tennisgrootheid te slaan. Natuurlijk is de clinic ook een commerciële uiting. Het logo van Federers belangrijkste sponsor, die dit project mede organiseert, is in het stadion haast niet te missen. Niet dat de kinderen en de volwassen toeschouwers daar veel oog voor hebben, die zijn allemaal op hun tennisidool gericht. Een van die bewonderaars is oud-tennisser John van Lottum, die in een inmiddels ver verleden vier keer tegen Federer speelde. Wanneer Federer Van Lottum langs de zijlijn ziet staan, rent hij naar hem toe voor een korte omhelzing.  "Is hij hier nog? Ik wil hem eigenlijk nog wel even spreken zo", zegt Federer na afloop, vlak voordat hij gaat zitten voor een interview. "Ik heb hem echt jaren niet meer gezien." "Ik was blij verrast hem hier te zien", zegt Federer even later als de camera eenmaal loopt. "Ik denk dat het wel 10 of 15 jaar geleden is. Vroeger trainden we veel samen. Ik heb ook een paar wedstrijden tegen hem gespeeld." Aan die wedstrijden zelf bewaart Van Lottum geen goede herinneringen. "Het was echt een nachtmerrie", zegt hij met een blik die verraadt dat hij er soms nog flashbacks van langs ziet komen. Vier keer stond hij tegenover Federer. Elke keer verloor hij. "Ik voelde me zo verloren en kwetsbaar. Ik heb ook tegen andere toppers gespeeld. Zoals Sampras en Nadal. Bij die spelers had ik altijd wel hoop dat ik ze op een goede dag kon ontregelen. Maar tegen Federer had ik echt geen openingen. Hij liet al mijn wapens wegvallen. Dan voelde ik me echt verloren op de tennisbaan, echt heel klein.  Tegelijkertijd is Van Lottum ook groot bewonderaar van de speelstijl van Federer. "Zelfs als je nu kijkt hoe hij slaat. Het is echt een soort van kunst. Als je ziet hoe losjes hij zijn racket vasthoudt. Je hebt de hele tijd het idee dat hij 'm uit zijn handen laat vallen." "Het ziet er makkelijk uit, en voor hem is dat ook zo, maar het is ook het resultaat van keihard werken. En ook op mentaal gebied: niet iedere dag ging het vanzelf bij hem. Op de achtergrond kon hij best wel worstelen, maar dat was bij niemand zichtbaar. "