Voormalig Artis-directeur Maarten Frankenhuis (84) overleden

Maarten Frankenhuis, oud-directeur van Artis, is op 84-jarige leeftijd overleden. Dat maakte de dierentuin vanmiddag bekend op de socialemediakanalen. Frankenhuis stond van 1990 tot 2003 aan het roer van de dierentuin in Amsterdam. Op sociale media laat Artis weten dat de oud-directeur Artis zag 'als een museum van het leven op aarde'. Aandacht voor seksuele diversiteit in dierenrijk 'Educatie stond voor hem centraal. Met zijn grote kennis, bevlogenheid en talent voor verhalen vertellen wist hij talloze mensen dichter bij natuur te brengen. Ook op het gebied van soortbehoud en dierenwelzijn werden tijdens zijn directeurschap grote stappen gezet. Ook schonk hij veel aandacht aan seksuele diversiteit in het dierenrijk en de cultuurhistorische waarde van ARTIS,' schrijft het museum.  Brok in de keel NH sprak de oud-directeur in 2018 voor de serie Iconen, naar aanleiding van zijn pensioen op 1 augustus 2003. Hij vertelde over de laatste wandeling die hij gepland had door de tuin, om zo afscheid te nemen van de dieren. "Dan denk ik wel dat een brok mij in de keel zal schieten." Frankenhuis, van oorsprong dierenarts, blikte tijdens het interview terug op de emotioneelste gebeurtenissen van zijn loopbaan in het Amsterdamse: onder andere het overlijden van zowel olifant Murugan als van de gorillagroep.  De aflevering van Iconen met Maarten Frankenhuis bekijk je hieronder.  Voor zijn carrière als directeur werkte Frankenhuis als dierenarts in de Rotterdamse dierentuin Blijdorp en was hij hoogleraar. Toen hij de vacature in Artis voorbij zag komen, was de keuze snel gemaakt. "Artis spreekt me enorm aan, met Rotterdam heb ik niet zoveel, met Amsterdam des te meer."  Frankenhuis drukte zijn stempel op de tuin: zo ontwikkelde hij onder andere de Afrikasavanne en werden dieren ingedeeld naar plaats van herkomst, in plaats van dat bijvoorbeeld alle roofdieren bij elkaar zaten. Met zijn achtergrond kon hij zich naar eigen zeggen niet beperken tot alleen leidinggevende taken. "Je kon nauwelijks verwachten dat ik me daar niet mee bemoeide. De verzorgers vonden dat ook leuk hoor, die vroegen veel naar mijn oordeel en of ik 's avonds of 's nachts naar een dier wilde kijken, als ze het niet vertrouwden."