Wini (27) zag Cees (83) alleen op een terras en dacht: waarom niet?

Een toevallige ontmoeting op het terras bij een koffieschenkerij in hartje Amsterdam groeide uit tot een bijzondere vriendschap tussen Cees (83) en Wini (27). Sindsdien gaan ze er geregeld samen op uit, en de lijst met plannen is nog lang.  In de kassen van de Hortus Botanicus in Amsterdam dwalen Cees Smook (83) op zijn driewielfiets en Wini Wildervanck te voet (27) tussen de planten en palmbomen. Ze zijn geen familie en kenden elkaar een halfjaar geleden nog niet. Nu trekken ze geregeld samen op. Hun vriendschap begon onverwacht, op een vrijwel leeg terras bij de Oude Kerk in Amsterdam. Een pijp die niet wilde branden Cees komt dagelijks bij de koffieschenkerij. Hij drinkt er koffie, praat met het personeel en rookt buiten zijn pijp. Op een winterse dag zag Wini hem daar alleen zitten. Terwijl Cees vergeefs probeerde zijn pijp aan te steken, bood ze haar hulp aan. "Ik zei dat ik een oud-zeiler was en dat het me tot nu toe altijd nog was gelukt", vertelt Cees. Wini veerde meteen op: ook zij zeilt. Bovendien bleken ze allebei ervaring te hebben met zeilen met mensen met een beperking. Het gesprek kwam als vanzelf op gang. Wini herinnert zich vooral de man op zijn vaste plek, met zijn eigen kopje en een naambordje aan de muur, alle vaste bezoekers van de koffieschenkerij hebben zo'n bordje. "Ik was benieuwd wie hij was. En toen kwam er in één keer zo'n heel verhaal uit. Ik dacht: wat leuk, zo'n spontane ontmoeting." Cees vertelde Wini ook over zijn woonplek, een verzorgingshuis in het centrum van Amsterdam. Sinds hij vijf jaar geleden een hersenbloeding kreeg, heeft hij een lichamelijke beperking en is hij afhankelijk van zorg. Hij heeft het niet zo naar zijn zin in de instelling waar hij woont en bovendien smaakt het eten hem vaak niet. Maar alleen uit eten gaan doet hij niet. "Dat vind ik helemaal niks in mijn eentje", zegt Cees. Voor Wini was één en één toen twee. Gewoon aanbellen Nadat haar fiets bij de fietsenmaker was opgehaald, ging Wini naar huis. Ze vertelde een huisgenoot over haar ontmoeting. Die bracht haar op het idee om Cees mee te nemen naar een buurtrestaurant waar het huisgenootje werkte. Nog diezelfde middag stond Wini bij Cees voor de deur om het plan te bespreken. "Ze vroeg of ik het leuk vond om een keer met z'n tweeën te gaan eten", zegt Cees. "Ja, natuurlijk vond ik dat leuk." Maar daar bleef het niet bij. Ze gingen samen naar een Thais restaurant en planden nieuwe uitstapjes. Onlangs trokken ze samen een dag door Enkhuizen, van terras naar terras. Cees, die vaak in Enkhuizen kwam, vertelde onderweg verhalen over de stad. "Dan heb ik een geweldige dag", zegt Cees. Een lege dag krijgt kleur Vóór zijn hersenbloeding leidde Cees een druk bestaan. Hij had een uitgeverij en zetterij, personeel en talloze contacten. Toen hij vijf jaar terug ziek werd, viel dat allemaal weg. Wanneer hem wordt gevraagd of hij eenzaam is, antwoordt hij zonder omwegen: "Ja. Het is wat het is." Na het opstaan, wassen, aankleden en ontbijten ligt er vaak een lege dag voor hem. Alleen op pad gaan vindt hij moeilijk. De bezoekjes van Wini betekenen daarom veel voor hem. Niet omdat zij zijn hulpverlener is, benadrukt hij. "Ik heb geen behoefte aan medelijden, misschien wel aan medeleven. Ik beschouw het contact met Wini als vriendschap." Wini denkt daar precies zo over. "We zijn vrienden. Ik voel me ongemakkelijk bij het idee dat mensen denken dat ik zijn hulp ben." Ook zij krijgt iets waardevols terug: gezelligheid, gedeelde interesses en vooral veel verhalen. Lachend: "Hij is misschien wel nors, maar zeker niet saai." Waarom niet? Hun vriendschap ontstond niet uit een project of verplichting, maar doordat twee mensen met elkaar begonnen te praten.  Volgens Wini hoeft het niet ingewikkelder te zijn dan dat. "Waarom niet? Volgens mij help je elkaar allebei een beetje." Niet vanuit medelijden, maar vanuit nieuwsgierigheid. Niet omdat het moet, maar omdat samen eten, praten en eropuit gaan het leven rijker maakt. De lijst met plannen is nog lang. Bovenaan staat een activiteit die hen vanaf het eerste gesprek verbindt: samen zeilen. Hoe en waar weten ze nog niet. Maar plannen zijn er genoeg en voortaan hoeven ze die niet alleen te maken.